W praktycznych rozwiązaniach wykorzystania energii słonecznej poważnym
problemem jest jej sezonowy charakter. Zmienne jest również
zapotrzebowanie na energię. W okresie letnim gdy podaż energii
słonecznej jest największa, zapotrzebowanie na energię znacząco spada.
Podobnie jest również w cyklu dobowym.
O ile dla dopasowania Źródła
energii do dobowego zapotrzebowania na energię cieplną np. w
gospodarstwie domowym wystarcza stosunkowo niewielki zasobnik
gromadzący ciepłą wodę to w cyklu rocznym niezbędny jest akumulator o
dużej pojemności. W sezonie letnim najczęściej użytkownik nie jest w
stanie wykorzystać energii słonecznej wyprodukowanej przez kolektory
słoneczne. Nadmiar energii powinien być odebrany również ze względu na
niebezpieczeństwo przegrzania kolektorów.W instalacjach sezonowych bardzo obiecujące wyniki uzyskiwano z
podziemnymi akumulatorami energii cieplnej. Można się spotkać z dwoma
sposobami magazynowania energii w gruncie. - W
przypadku gdy grunt jest nieprzepuszczalny dla wody (glina, piasek
zagliniony, ił ) wówczas stosuje się metodę ogrzewania gruntu za pomocą
pionowych wymienników. Najczęściej są to wprowadzane do gruntu rury w
kształcie litery U lub wymienniki koncentryczne składające się z dwóch
rur umieszczonych jedna w drugiej. W fazie magazynowania, podgrzana w
kolektorach ciecz, przepływając przez wymienniki ogrzewa grunt. W fazie
odzyskiwania energii, przepływająca ciecz jest ogrzewana w wymienniku i
kierowana do systemu grzewczego.
- Gdy do dyspozycji jest
warstwa przepuszczalna dla wody (piasek, żwir) wówczas można zastosować
metodę iniekcyjną. Podgrzana woda jest iniekowana do warstwy
wodonośnej. Przy okazji ogrzewa się przepuszczalny dla wody grunt.
Energia akumuluje się zatem zarówno w ogrzanej wodzie jak i gruncie. W
fazie odzyskiwania energii wystarczy odpompowywać wodę z warstwy
wodonośnej i przesyłać ją do systemu grzewczego.
W obu metodach najczęściej wykorzystuje się w systemie grzewczym pompę ciepła. Powstaje
pytanie o straty energii cieplnej z takich akumulatorów. Straty te
zależą w dużym stopniu od wielkości akumulatora i jego kształtu.
światowe badania i wykonane instalacje demonstracyjne wskazują na
możliwość odzyskania w cyklu rocznym nawet 85 % energii zakumulowane. Projekt wykorzystania energii słonecznej w systemie grzewczym szkoły w Legionowie jest rozwiązaniem pionierskim w Polsce. Ze
względu na stosunkowo dużą powierzchnię kolektorów słonecznych ( 2000
m2) stanowi właściwie ciepłownię słoneczną i prawdopodobnie będzie
największą instalacją solarną w kraju w najbliższych latach.
Zastosowanie gruntowego akumulatora energii cieplnej umożliwia
przechowywanie energii cieplnej przez kilka miesięcy i wykorzystanie
jej w sezonie grzewczym. Dzięki zastosowaniu akumulatora gruntowego
zwiększa się również systemu efektywność – każdy nadmiar energii może
być przechowany i spożytkowany wówczas, gdy energii słonecznej nie
można wykorzystać bezpośrednio (noc, dłuższe okresy bezsłoneczne). W
Polsce istnieje tylko jedna instalacja doświadczalna z magazynowaniem
energii w cyklu rocznym (IMGW - Borowa Góra). System na tak dużą skalę
jak projektowany w Legionowie będzie jedynym w kraju. Projekt ma
również charakter demonstracyjny i edukacyjny – zastosowane rozwiązania
będą mogły być powielane w innych systemach grzewczych w całej Polsce. Akumulacja energii w gruncie. W
praktycznych zastosowaniach energii odnawialnej najpoważniejszym
problemem jest sezonowy i losowy charakter tych Źródeł energii.
Wzajemne dopasowanie wydajności Źródła energii do również zmiennego
zapotrzebowania na energię to właściwie jest problem efektywnego
magazynowania energii. Jednym ze sposobów taniego magazynowania energii
cieplnej w ilości mającej znaczenie gospodarcze są akumulatory
gruntowe. Znane są dwa podstawowe sposoby magazynowania energii cieplnej – w wodzie i w gruncie. Pierwszy
polega na wtłaczaniu do warstwy wodonośnej gorącej wody. Po pewnym
czasie woda ta jest wypompowywana z warstwy wodonośnej i może być
wykorzystana do ogrzewania. Sposób ten wymaga istnienia gruntu
przepuszczalnego dla wody np. piasku lub żwiru. Drugi sposób
polega na ogrzewaniu gruntu za pomocą wymienników. Mogą być stosowane
wymienniki koncentryczne lub typu „U”. Ogrzewanie za pomocą wymienników
stosuje się przeważnie w przypadku, gdy grunt jest nieprzepuszczalny
dla wody. W obu przypadkach występują straty energii cieplnej, które
zależą od wielu czynników, między innymi od parametrów
termodynamicznych gruntu, ale również od sposobu eksploatacji
akumulatora w tym czasu przechowywania energii w akumulatorze. światowe
badania i wykonane instalacje demonstracyjne wskazują na możliwość
odzyskania nawet do 85 % energii w cyklu rocznym. Do obliczeń akumulatora gruntowego przyjęto następujące parametry gruntu: | Lp. | Nazwa parametru | Wielkość | jedn. miary | | 1 | ciepło właściwe gruntu (piasek) | 840 | J/kg/K | | 2 | gęstość gruntu (piasek) | 1600 | kg/m3 | | 3 | pojemność cieplna gruntu (piasek) | 1,34 | MJ/m3/K | | 4 | ciepło właściwe wody | 190 | J/kg/K | | 5 | gęstość wody | 1000 | kg/m3 | | 6 | pojemność cieplna wody | 4,19 | MJ/m3/K | | 7 | pojemność cieplna gruntu zawodnionego (1/3 woda + 2/3 piasek) | 2,29 | MJ/m3/K |
Jeżeli
założyć, że w akumulatorze trzeba zgromadzić 5 GJ energii cieplnej to
niezbędna objętość akumulatora dla przyrostu temperatury gruntu 30 K
wynosi 72,7 tys. m3. Stąd można obliczyć wymiary akumulatora. Przy
założeniu, że akumulator ma kształt prostopadłościanu o podstawie
kwadratu w zależności od głębokości akumulatora bok kwadratu wynosi: - 27,0 m przy głębokości 100 m
- 31,1 m przy głębokości 75 m
- 38,1 m przy głębokości 50 m
Maksymalna
moc poboru energii cieplnej (grudzień cała doba) wynosi 280 kW,
natomiast maksymalna moc zrzutu energii (lipiec tylko dzień) wynosi
1186 kW. Większą wartość stanowi zrzut energii z kolektorów
słonecznych w lipcu. Współczynnik zrzutu energii dla wymiennika można
przyjąć na poziomie 10 W/m/K (przerwa nocna w zrzucie), co daje łączną
długość wymienników 3950 m przy różnicy temperatur 30 K. Przy
maksymalnym poborze energii 280 kW (grudzień), współczynnik poboru
energii dla wymiennika można przyjąć na poziomie 2 W/m/K (ciągła praca
przez całą dobę), całkowita długość wymienników przy różnicy temperatur
20 K (ciągła praca przez całą dobę) wynosi 5930 m. Z tych
przybliżonych obliczeń można wnioskować, że dla zabezpieczenia
odpowiednich parametrów poboru magazynowania energii w akumulatorze
wystarczy około 6000 m wymienników. Koszt instalacji wymienników
wyniesie około 600 tys. zł. (prace instalacyjne) + wartość materiałów. Dla
podniesienia efektywności systemu magazynowania (zwiększenie mocy
dyspozycyjnej akumulatora) należy rozważyć posadowienie w centrum
akumulatora studni pompującej ogrzaną wodę. Studnia ta spełniałaby
również funkcje korygujące naturalny przepływ wody gruntowej, co
zmniejszyłoby straty poziome akumulatora. Całkowity koszt akumulatora nie powinien przekroczyć 1 mln zł. Uściślenie rozwiązań i kosztów może nastąpić po wykonaniu projektu szczegółowego akumulatora. Opracował: Dr inż. Andrzej WITA Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej
|