| Termoizolacje ścian pełnych |
|
| 14.05.2007. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Podstawy projektowania i wykonywaniaNiemal zawsze w ścianach warstwowych, wewnętrzna warstwa jest warstwą konstrukcyjną, tj. będącą przedmiotem wymiarowania wytrzymałościowego i przenoszącą obciążenia, a murowa warstwa zewnętrzna pełni tylko funkcje osłonowe i estetyczne. Odstęp pomiędzy obydwiema warstwami nie powinien przekraczać 150 mm. Ze względu na aktualny poziom wymagań ochrony cieplnej, izolacja termiczna może w całości wypełniać tę przestrzeń. Nie jest więc wtedy możliwe odseparowanie izolacji cieplnej od wilgotnej warstwy osłonowej rozdzielczą szczeliną powietrzną. Jak wykazuje jednak doświadczenie i badania wpływu ...środowiska na ściany warstwowe, przegroda w całości wypełniona styropianem, zachowuje się w praktyce podobnie jak ta z rozdzielczą szczeliną powietrzną. Wilgoć z warstwy osłonowej nie jest wchłaniana do wnętrza przegrody ze względu na brak podciągania kapilarnego w styropianie. ściany z ceglaną warstwą osłonowąściany tego typu można generalnie podzielić w następujący sposób (6.3.1/1):
Do izolowania ścian warstwowych stosuje się płyty styropianowe, z brzegami przystosowanymi do połączeń na zakład lub pióro i wpust. Tego typu połączenia, oprócz szczelności termicznej, są szczelne także ze względu na wciekanie wody do wnętrza ściany. Grubość i sposób mocowania warstwy osłonowej Minimalna grubość warstwy osłonowej powinna wynosić 70 mm. Zwykle wynosi ona 120 mm, tj. 1/2 cegły. Warstwa osłonowa powinna być na wysokości wiązana w pełny sposób do warstwy konstrukcyjnej nie rzadziej niż co 12 m. Jeśli wysokość muru pomiędzy wiązania-mi nie przekracza dwóch kondygnacji, to może on być przewieszony poza podporę na odległość nie większą niż 1/3 jego grubości (-"? 6.3.1/2). Osłonowe warstwy murowe, o grubości poniżej 120 mm, nie mogą być stosowane wyżej niż 20m ponad poziomem terenu. Konieczne jest ich pełne przewiązywanie na wysokości do warstwy konstrukcyjnej nie rzadziej niż 6 m. Dopuszczalne jest ich wysunięcie poza obrys podpory nie większe niż 15 mm. Warstwa osłonowa musi wspierać się na podporze na całej swojej długości. Jeśli jednak niezbędne jest przerwanie podparcia, to wszystkie cegły (pustaki) muszą być obustronnie podparte. Podane powyżej szczegółowe zasady konstruowania ścian warstwowych zaczerpnięto z wymagań niemieckich. Polska norma PN-B-03002:1999 takich informacji w większości nie zawiera. Do pośredniego przewiązywania warstw murowych można stosować prefabrykowane elementy ze stali nierdzewnej. Są one kotwione w warstwie konstrukcyjnej w taki sposób, aby możliwe było bezpieczne przeniesienie obciążeń od warstwy osłonowej (6.3.1/3).  Kotwienie warstwy osłonowejWarstwa osłonowa jest kotwiona w trakcie budowy do warstwy konstrukcyjnej przy użyciu:
Zewnętrzne końce kotew, po umocowaniu płyttermoizolacji, są zaginane pod kątem prostym (6.3.1/4).   W tabelce 6.3.1/6 można odnaleŹć minimalne, zalecane ilości kotwi oraz ich średnice. Dokładną liczbę kotwi ustala się na podstawie obliczeń uwzględniających lokalne parcie wiatru i nośność charakterystyczną kotwi. Liczba ta jednak nie powinna być mniejsza niż 4 szt/m2. Wzdłuż krawędzi swobodnych warstwy zewnętrznej (naroża, otwory, szczelina dylatacyjna itp.) należy przewidzieć kotwie dodatkowe w liczbie nie mniejszej niż trzy sztuki na metr krawędzi ściany.
Szczeliny dylatacyjne w warstwie osłonowej W porównaniu do wewnętrznej warstwy konstrukcyjnej, warstwa osłonowa ściany warstwowej jest narażona na znacznie większe wahania temperatury i co za tym idzie na duże odkształcenia termiczne. Z tego względu, oprócz szczelin dylatacyjnych jak dla całej konstrukcji, konieczne są tu dodatkowe dylatacje, w pionie:
Grubość szczeliny dylatacyjnej zależy od:
 lub wciśniętej w szczelinę taśmy uszczelniającej (6.3.1/10).  Szczegółowy sposób ich stosowania musi odpowiadać wskazówkom producenta. Wymagane szerokości i głębokości szczelin wypełnionych tymi materiałami są podane w tabeli 6.3.1/11. Dla mas wtryskiwanych, dopuszczalne odkształcenie należy przyjąć ok. 25%, zaś dla taśm 33-50%. Przewaga taśm uszczelniających polega na tym, że:
Ochrona przed deszczemKorzystne zachowanie się styropianu w ścianach bez warstwy powietrznej, wynika z braku podciągania kapilarnego w tym materiale. Jak już także wspomniano, połączenia płyt styropianowych na zakład lub pióro i wpust, ograniczają ew. wciekanie wody w głąb przegrody. W przypadku przegród ze szczeliną po-wietrzną, na kotwiach umieszcza się dodatkowy krążek z tworzywa sztucznego pełniący rolę okapnika; powoduje on oderwanie od kotwi wody. W przypadku ściany wypełnionej izolacją, w której jest od zewnątrz jedynie cienka szczelina, pozwalająca na wsunięcie palców przez murarza, tę funkcję spełnia krążek dociskający izolację do warstwy konstrukcyjnej (6.3.1/1).Dół warstwy osłonowej powinien być odizolowany od ściany fundamentowej i pozostałych warstw ściany przy użyciu papy bitumicznej lub folii izolacyjnej. Izolacja musi być wywinięta (i umocowana) na wewnętrzną warstwę muru na wysokość przynajmniej 15 cm. Woda, która przedostanie się przez warstwę osłonową, musi być odprowadzona na zewnątrz poprzez otwarte u spodu ściany spoiny pionowe (6.3.1/2). Na 20 m2 powierzchni ściany (po odjęciu powierzchni okien i drzwi) powinno przypadać przynajmniej 150 cm2 powierzchni otworów odwadnia jących. Podobne rozwiązanie powinno być zastosowane w okolicach nadproży okiennych i drzwiowych, nieszczelnych parapetów zewnętrznych itp. (6.3.1/17,20, 21,22). W ścianach warstwowych ze szczeliną powietrzną pozostawia się zwykle otwarte spoiny u góry i u dołu warstwy osłonowej, w pobliżu okien itp. Są to otwory wentylujące szczelinę powietrzną; dolne otwory pełnią jednocześnie funkcję odwadniającą. Na 20 m2 powierzchni ściany powinno przypadać łącznie 300 cm2 powierzchni otworów wentylujących. W każdym przypadku należy, poprzez przemyślane i bardzo staranne wykonawstwo, spowodować, aby woda opadowa, która przedostanie się przez warstwę osłonową czy izolację nie dotarła do wewnętrznej warstwy murowej. Kondensacja wilgociW przypadku ścian warstwowych ze szczeliną wentylowaną, tak jak to opisano wcześniej, nie dochodzi do kondensacji wilgoci w ich wnętrzu.Para wodna, która dyfunduje z pomieszczenia przez warstwę konstrukcyjną w głąb przegrody, jest ze szczeliny wentylowanej usuwana na zewnątrz wraz z wymienianym powietrzem. Przy ścianach warstwowych niewentylowanych dochodzi zwykle do kondensacji pary wodnej pod warstwą osłonową. Ilość wykraplanej wody zależy od oporu dyfuzyjnego warstwy konstrukcyjnej i izolacji termicznej (a więc także od rodzaju materiału izolacji i jego grubości). (6.3.1/12).
Izolacyjność akustycznaIzolacyjność akustyczna ściany warstwowej, z dwiema warstwami murowymi i styropianową izolacją termiczną we wnętrzu, jest bardzo dobra i ulega dalszemu zwiększeniu, gdy rośnie gęstość materiałów warstw murowych. Np. ważony wskaŹnik izolacyjności akustycznej dla ściany warstwowej, złożonej z muru konstrukcyjnego z cegły wapienno-piaskowej o grubości 17.5 cm i warstwy osłonowej z tego samego materiału o grubości 11.5 cm, przekracza 60 dB i jest wyższa niż aktualne wymagania normowe.Ochrona przeciwogniowaściany warstwowe, z izolacją termiczną osłoniętą obustronnie warstwami murowymi, mają bardzo korzystne właściwości ze względu na ochronę przeciwogniową. Styropian samogasnący (lub EPS o klasie reakcji na ogień co najmniej E), wyłącznie stosowany w budownictwie, wbudowany w ścianę warstwową może być stosowany w każdego rodzaju obiektach.Osadzanie okien, drzwi itd.W obszarze połączeń ściany ze stolarką stosuje się, aby zapobiec penetracji do wnętrza przegrody wody z warstwy osłonowej, wkładki z folii izolacyjnych mocowane do ramy stolarki i do wewnętrznej warstwy murowej. Z tego względu stolarka powinna być montowana przed zamocowaniem warstwy izolacji termicznej, a płyty styropianowe powinny być szczelnie dociśnięte do krawędzi stolarki (6.3.1/13). Warstwa termoizolacyjnaDo izolowania wewnętrznego ścian warstwowych stosuje się zwykle styropian odmian EPS 70 040 FASADA lub EPS 80 036 FASADA (PS-E FS 15) i EPS 100 038 DACH/PODłOGA (PS-E FS 20). Oprócz płyt z płaskimi brzegami coraz częściej stosowane są płyty przygotowane fabrycznie do połączeń gwarantujących ciągłość izolacyjną całej warstwy. Są to połączenia frezowane (płyta z tzw. zakładką) lub na pióro i wpust.Jeśli kotwie łączące warstwy ściany są osadzone w gotowym murze konstrukcyjnym, to płyty izolacji termicznej nabija się na wyprostowany drut kotwi i mocuje:
Dopiero potem zewnętrzne końcówki kotwi są zaginane pod kątem prostym, przy użyciu specjalnego przyrządu. Płyty izolacji termicznej są mocowane z przesunięciem spoin pomiędzy kolejnymi warstwami poziomymi i przy użyciu lekkiego docisku na stykach poszczególnych płyt. Kotwie osadzane w murze przy użyciu kołków rozporowych, mocuje się poprzez ułożone już płyty izolacji termicznej, wiercąc otwory w murze konstrukcyjnym ( ew. płyty są wcześniej klejone zaprawą klejową do muru). Przy tego typu kotwieniu ściany możliwe jest dobranie położenia kotwi tak, aby trafiała ona dokładnie w spoinę poziomą warstwy osłonowej. Dzięki temu unika się doginania kotwi do spoiny i niszczenia w ten sposób styropianowych płyt. W narożach i innych miejscach, gdzie płyty są dopasowywane na długości, ich krawędzie powinny być starannie docinane i dociskane podczas montażu, aby uniemożliwić przedostawanie się wody z opadów lub kondensacji do wnętrza przegrody. Przepisy dotyczące konstrukcji murowanych ścian warstwowych:PN-B-03002:1999 Konstrukcje murowe niezbrojone - Projektowanie i obliczanieInstrukcja ITB 341/96 Projektowanie i wykonywanie murowanych ścian szczelinowych Układ warstw, ich funkcje i materiały (od wnętrza na zewnątrz)ściana z izolacją i szczeliną powietrzną (6.3.1/14) (1) warstwa konstrukcyjnaWarstwa ta, oprócz innych obciążeń, przenosi także siły poziome od muru osłonowego. Stosowane najczęściej materiały to:
(2) izolacja termicznaWarstwa ta nadaje przegrodzie wymaganą izolacyjność cieplną, a w przypadku styropianu, dodatkowo ogranicza dyfuzję pary wodnej i ewentualną kondensację (por. Kondensacja wilgoci, str.4).Używane są płyty styropianowe, z krawędziami frezowanymi lub innym kształtem połączenia, odmiany:
(3) szczelina powietrznad > 40 mm Jej funkcją jest obniżenie ciśnienia i odprowadzenie na zewnątrz pary wodnej, która dyfunduje z pomieszczenia przez warstwę konstrukcyjną (otwory wentylacyjne pełnią jednocześnie funkcje odwadnia-jącą, por. Ochrona przed deszczem, str.3)(4) warstwa osłonowaFunkcje:
ściana z izolacją bez szczeliny powietrznej (6.3.1/15) (1) warstwa konstrukcyjnaWarstwa ta, oprócz innych obciążeń, przenosi także siły poziome od muru osłonowego. Stosowane najczęściej materiały to:
(2) izolacja termicznaWarstwa ta nadaje przegrodzie wymaganą izolacyjność cieplną, a w przypadku styropianu, dodatkowo ogranicza dyfuzję pary wodnej i ewentualną kondensację (por. Kondensacja wilgoci, str.4). Używane są płyty styropianowe, z krawędziami frezowanymi lub innym kształtem połączenia, odmiany:
(3) szczelina powietrznad < 10 mmKonieczna jest tu jedynie cienka szczelina, aby możliwe było murowanie ściany osłonowej i chwyt ręką poszczególnych cegieł (por. Ochrona przed deszczem, str.3) (4) warstwa osłonowaFunkcje:
Szczegóły połączeń ściany warstwowej ze stromym dachem pokazano w rozdziale nr 4. 6.3.1/16 Attyka ściany warstwowej przy stropodachu płaskim 6.3.1/17 ściana warstwowa przylegająca do stropodachu płaskiego
6.3.1/18 Cokół pod ścianą warstwową przy nieogrzewanej piwnicy 6.3.1/19 Cokół pod ścianą warstwową ze szczeliną wentylowaną przy ogrzewanej piwnicy
6.3.1/20 Sposób osadzenia kasety z żaluzją okienną w nadprożu ściany warstwowej 6.3.1/21 Sposób osadzenia betonowego parapetu w ścianie warstwowej
6.3.1/22 Nadproże okienne w ścianie ze szczeliną wentylowaną 6.3.1/23 Parapet w ścianie ze szczeliną wentylowaną
6.3.1/24 Ościeże okienne w ścianie warstwowej 6.3.1/25 Szczelina dylatacyjna w płaskiej ścianie
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| następny artykuł » |
|---|