Ekonomika Gruntowych Pomp Ciepła - Przykład rynku niemieckiegoPrzedstawiona niżej charakterystyka opłacalności wykorzystania energii
geotermalnej w warunkach niemieckich, w tym geotermii niskiej entalpii,
została oparta na wynikach badań i analiz porównawczych wykonanych w
Instytucie Energii i środowiska w Lipsku w 2000 r. w momencie bardzo
szybko wzrastającego zainteresowania wykorzystaniem technologii GPC do
celów grzewczych. Ich celem było rzetelne udokumentowanie rzeczywistej
efektywności energetycznej i ekonomicznej płytkiej geotermii opartej na
pompach ciepła, w stosunku do geotermii głębokiej o wysokiej entalpii,
a także w stosunku do innych OZE i paliw kopalnych.
Efektywność ekonomiczną oceniano z uwzględnieniem kosztów inwestycyjnych oraz wszystkich kosztów funkcjonowania systemu grzewczego (operacyjnych i obsługi bieżącej) w całym okresie jego użytkowania (LCC). W analizie porównawczej przyjęto ceny z roku 2000, stopę dyskontową banku centralnego w wysokości 4% oraz brak inflacji w całym analizowanym okresie.
Koszty przedstawione w zestawieniach prezentują wartości uśrednione, które mogą znacznie się różnić od wartości podawanych w podobnych opracowaniach, gdzie założono inne parametry wyjściowe.
Analizie porównawczej poddano 3 niżej wymienione typy geotermalnych instalacji grzewczych:
- Instalacje płytkiej geotermii odzyskujące niskotemperaturowe ciepło gruntów lub wód podziemnych (systemy zamknięte i otwarte) za pomocą pomp ciepła. W warunkach niemieckich systemy te stosowane są najczęściej w indywidualnych systemach grzewczych (głównie w sektorze mieszkaniowym).
- Instalacje zamknięte bazujące na głębokich otworach rzędu 2000-3000 m, o mocy grzewczej sięgającej maksymalnie kilku MW. Z uwagi na stosunkowo małe ilości ciepła uzyskiwanego z takich otworów, instalacje grzewcze na nich oparte mogą być stosowane głównie w niewielkich, lokalnych sieciach ciepłowniczych. W zależności od uzyskiwanych temperatur mogą wymagać zastosowania dodatkowo pomp ciepła, a w okresach szczytowego zapotrzebowania na ciepło - wsparcia klasycznymi systemami grzewczymi.
- Instalacje otwarte bazujące na wodach podziemnych o temperaturze >55°C, czerpanych z głębokich otworów wiertniczych. Z uwagi na stosunkowo duże ilości uzyskiwanego ciepła i moc grzewczą, z reguły przekraczającą 5 MW, w sposób racjonalny mogą być wykorzystywane jedynie w większych sieciach ciepłowniczych (miejskich).
Wyniki badań zostały przedstawione w artykule zaprezentowanym podczas Letniej Szkoły Energii Geotermalnej, która odbyła się w Bad Urach w Niemczech w 2001 r. Przedstawione w niniejszym rozdziale dane (tab. 22 - 25, rys. 22) i opinie zostały zaczerpnięte z tego właśnie artykułu (Kaltschmitt Martin - "Shallow geothermal energy in comparison to other geothermal sources of energy - economics andpotentials").
Tab. 22. Koszty pozyskania ciepła z płytkich instalacji gruntowych (wg Kaltschmit, 2001)
| Typ systemu | Systemy horyzontalne
| Systemy otworowe zamknięte | Systemy otworowe otwarte |
Rodzaj kosztów
|
| Koszty inwestycyjne w €/kWth zainstalowanej mocy grzewczej: | | Wykonanie instalacji podziemnej | 450 | 400 | 300 | | Zakup pompy ciepła | 350 | 350 | 250 | | Koszty instalacji i inne | 40 | 40 | 35 |
| Razem | 840 | 790 | 585 |
| Koszty użytkowania w €/GJ wytworzonego ciepła: | Operacyjne (zakup energii elektrycznej)
| 4,3
| 4,3 | 3,9 | Obsługa bieżąca (serwis, przeglądy, itd.)
| 0,7
| 0,7
| 1,0 | Razem
| 5,0 | 5,0 | 4,9 |
| średni koszt produkcji energii cieplnej: |
w €/kWh
| 0,045 | 0,043 | 0,047 |
w €/GJ
| 12,50 | 11,9 | 13,1 |
W powyższym zestawieniu zastanawia niska wartość kosztów inwestycyjnych systemów otworowych (zwłaszcza otwartych) w stosunku do horyzontalnych, która jest niezgodna z danymi podawanymi przez Źródła z innych krajów. Być może na rynku niemieckim koszt wierceń i budowy studni jest relatywnie niższy niż w innych krajach, albo też przy instalacjach otwartych nie założono odprowadzania wód z powrotem do warstwy wodonośnej. Autor nie podaje bliższych szczegółów na ten temat.
Tab. 23. Koszty pozyskania ciepła z głębokich otworów (2000-3000 m) w instalacjach zamkniętych (wg Kaltschmit, 2001)
| Rodzaj kosztów | Nowe otwory
| Istniejące otwory | Udział energii geotermalnej w %
| 71 | 71 |
| Koszty inwestycyjne w tys. €: | | Instalacja podziemna | 1800
| 1250 | | Pompa ciepła | 200 | 200 | |
Szczytowe, dodatkowe Źródło ciepła | 220 | 220 | |
Sieć ciepłownicza | 220 | 200 | |
Prace budowlane i inne | 450
| 450 |
| Razem | 2890 | 2320 |
| Koszty użytkowania w tys. €: | | Operacyjne (zakup energii i paliw) | 80
| 80 | Obsługa bieżąca (serwis, przeglądy, itd.)
| 90 | 90 | Razem
| 170 | 170 |
| średni koszt produkcji energii cieplnej |
| w €/kWh | 0,067 | 0,064 | | w €/GJ | 18,6 | 17,6 |
W tym rodzaju instalacji grzewczych, obsługujących niewielkie lokalne sieci ciepłownicze, energia geotermalna pokrywa jedynie 71% zapotrzebowania na energię. Resztę pokrywają paliwa konwencjonalne. Rozróżniono instalacje oparte na nowo odwierconych otworach i te wykorzystujące istniejące otwory głębokie.
Tab. 24. Koszty pozyskania ciepła z wód termalnych - otwarte instalacje otworowe (wg Kaltschmit, 2001
| Rodzaj kosztów | Przy temp. wody 95°C
| Przy temp. wody 55°C | |
Udział energii geotermalnej w % | 97 | 41 |
| Koszty inwestycyjne w tys. €: | Instalacja podziemna
| 4 800
| 3 900 | Pompa ciepła
|
| 190 |
Szczytowe, dodatkowe Źródło ciepła
| 200
| 200 |
Sieć ciepłownicza
| 1800
| 1800 |
Prace budowlane i inne
| 2 300
| 2 300 |
Razem
| 9100
| 8390 | |
Koszty użytkowania w tys. €: |
Operacyjne (zakup energii i paliw)
| 60
| 380 |
Obsługa bieżąca (serwis, przeglądy, itd.)
| 220
| 220 | |
Razem | 280 | 600 | | średni koszt produkcji energii cieplnej: |
|
| w €/kWh
| 0,058 | 0,075 | w €/GJ
| 16,00 | 20,70 |
Tak jak w przypadku zamkniętych systemów głębokiej geotermii, również w przypadku instalacji otwartych, zaopatrujących większe sieci ciepłownicze, energia geotermalna nie pokrywa z reguły całego zapotrzebowania na energię cieplną i konieczne jest dogrzewanie w okresach szczytowego zapotrzebowania. Zależy to od temperatury wód termalnych. W powyższej analizie przyjęto następujące głębokości otworów studziennych: 2000 m (woda o temp. 95°C) i 1500 m (woda o temp. 55°C).
Tab. 25. Porównanie kosztów wytwarzania energii cieplnej w Niemczech w €/GJ (wg stanu na 1999 r. - za Kaltschmitt, 2001)
Źródło pozyskiwania energii cieplnej
| Wielkość instalacji ciepłowniczej |
| Budynki mieszkalne | Małe, lokalne sieci ciepłownicze | Duże sieci ciepłownicze | | Energia słoneczna | 21,0 | 28,0 | - | Biomasa
| 14,4
| 18,2 | 17,8 |
| Energia geotermalna: | | Geotermia płytka, niskotemperaturowa | 11,9-13,1 | -
| -
| | Geotermia głęboka (systemy zamknięte) | -
| 17,6-18,6
| -
| Wody termalne (systemy otwarte)
| -
| -
| 16,0-20,7 |
| Geotermia głęboka (systemy zamknięte) | -
| 17,6-18,6
| -
| Paliwa kopalne
| 12,0-12,5 | 13,6-14,3 | 12,1 -12,8 |

Rys. 22. Koszt wytwarzania ciepła w różnych systemach geotermalnych (wg danych Kaltschmitt, 2001) Na podstawie wartości zestawionych w powyższych tabelach można sformułować następujące wnioski ogólne:
- W przypadku indywidualnych systemów ciepłowniczych geotermia niskotemperaturowa jest interesującą alternatywą w stosunku do systemów klasycznych, opartych na paliwach kopalnych. Uwzględniając całkowite koszty budowy i użytkowania instalacji w okresie jej funkcjonowania (LCC), stanowi ona tańsze lub porównywalne rozwiązanie. Jest również wyraŹnie tańsza od innych OZE.
- Geotermia głęboka, dla lokalnych i miejskich sieci ciepłowniczych jest rozwiązaniem ciągle znacząco droższym (zwłaszcza dla użytkownika końcowego) od systemów opartych na paliwach kopalnych. LCC odniesiony do jednostki wytworzonego ciepła jest wyższy od około 30% do około 60%.
- Z ekonomicznego punktu widzenia instalacje niskotemperaturowe płytkiej geotermii są znacznie efektywniejsze od instalacji głębokiej geotermii. Koszt wytworzenia jednostki energii cieplnej jest w nich niższy o około 18-25% w stosunku do dużych instalacji opartych na wodach termalnych oraz o około 25-48% w stosunku do systemów zamkniętych w głębokich otworach.
- Wśród systemów płytkiej geotermii najbardziej opłacalne ekonomicznie są zamknięte systemy otworowe. W stosunku do systemów horyzontalnych różnica w kosztach wytworzenia jednostki ciepła (uwzględniając LCC) jest stosunkowo niewielka i średnio nie przekracza 5%. Jest to jednak jeden z powodów, dla których w Niemczech te właśnie systemy zyskały największą popularność.
Elementem analizy rynku niemieckiego (Kaltschmitt, 2001) było także porównanie teoretycznych zasobów energii geotermalnej z zasobami możliwymi do wykorzystania z technicznego punktu widzenia (tab. 26). Przedstawione przez autora wyniki mają charakter orientacyjny i bardzo przybliżony, nie mniej są interesujące jako materiał porównawczy, z uwagi na pewne analogie dotyczące budowy geologicznej i warunków hydrogeologicznych Polski i Niemiec.
Tab. 26. Porównanie teoretycznych zasobów energii geotermalnej z zasobami możliwymi do zagospodarowania na obszarze Niemiec w min TJ*/r (stan na 1999 r. - Kaltschmitt, 2001)
| Rodzaj systemu geotermalnego | Geotermia płytka, niskotemperaturowa | Geotermia głęboka (systemy zamknięte) | Wody geotermalne (systemy otwarte) | | Rodzaj zasobów |
|
|
| | Zasoby teoretyczne | 130
| 1 200 000 | 51 900 |
| Zasoby użytkowe (możliwe do wykorzystania) | - z uwzględnieniem tylko technicznych i środowiskowych ograniczeń
| 0,940 | 3,010 | 5,140 | | - z uwzględnieniem lokalnego zapotrzebowania na energię cieplną | 3,150 | 2,061 | 1,175 |
* - TJ jednostka energii (teradżul): 1 TJ = 1 000 GJ
Zasoby teoretyczne zostały oszacowane w odniesieniu do całej powierzchni kraju w sposób następujący:
- Zasoby płytkiej geotermii - dla powierzchniowej strefy skorupy ziemskiej średnią wartość energii cieplnej możliwej do odzyskania w ciągu roku z jednostki powierzchni przyjęto w wysokości 360 MJ/(m2-rok).
- Zasoby głębokiej geotermii podane w tabeli dotyczą skorupy ziemskiej do głębokości 10 km i zakładają jednakową, uśrednioną dla całego kraju wartość stopnia geotermicznego w wysokości 30°C/km.
- Zasoby cieplne wód termalnych zostały oszacowane dla około 46% powierzchni Niemiec (4 główne, głębokie baseny sedymentacyjne), maksymalnej głębokości studni eksploatacyjnych - 3 000 m, temperaturze wód do 100 °C i uśrednionej wartości stopnia geotermicznego - 30°C/km.
Zasoby użytkowe (możliwe do wykorzystania) oszacowano z uwzględnieniem technicznych i środowiskowych ograniczeń oraz rzeczywistego, lokalnego zapotrzebowania na energię cieplną.- Zasoby użytkowe płytkiej geotermii — Ich wykorzystanie jest możliwe jedynie w miejscu lokalizacji potencjalnych odbiorców ciepła (budynków i terenów otwartych). Autor wyliczył, że tereny takie zajmują w Niemczech około 5,8% powierzchni, z tego tylko 40% jest możliwych do wykorzystania z uwagi na rodzaj zabudowy i różne formalne ograniczenia (uwarunkowania techniczne i środowiskowe). Potencjalne zapotrzebowanie na niskotemperaturową energię geotermalną zostało oszacowane dla całych Niemiec w wysokości około 3,150 TJ/rok (z tego 20% w sektorze przemysłowym), czyli w wysokości ponad 3-krotnie wyższej niż rzeczywiste możliwości jej pozyskania.
- Zasoby użytkowe głębokiej geotermii — Również w tym przypadku warunkiem podstawowym efektywnego wykorzystania energii geotermalnej jest bezpośrednia bliskość odbiorcy ciepła i odpowiednia gęstość zaludnienia. Uwzględniając różne inne ograniczenia środowiskowe i techniczne oszacowano, że tylko 0,35% powierzchni kraju może być wykorzystana do lokalizacji głębokich otworów geotermalnych. Przyjmując, że obecna technologia umożliwia uzyskanie około 200 W/m energii cieplnej z pionowych wymienników ciepła, a odległość pomiędzy otworami nie powinna być mniejsza niż 100 m, użytkowe zasoby ciepła geotermalnego oszacowano w wysokości 3,010 TJ/rok. Potencjalne zapotrzebowanie na energię cieplną, która mogłaby być czerpana za pośrednictwem głębokich wymienników otworowych, została oszacowana w wysokości 2,061 TJ/rok (w tym 0,491 TJ/rok w sektorze przemysłowym).
- Zasoby użytkowe wód termalnych - Są one jeszcze stosunkowo słabo rozpoznane. Oszacowano, że na obszarze 4 głównych basenów sedymentacyjnych technicznie możliwe byłoby uzyskiwanie około 5,140 TJ/rok (czyli o 70% więcej niż z głębokich, zamkniętych systemów). Uwzględniając jednak rzeczywiste możliwości odbioru tak pozyskanej energii, użytkowe zasoby ciepła wód termalnych są niższe prawie 4,4 razy.
Podsumowując ustalenia badaczy niemieckich można stwierdzić, że wykorzystanie ciepła geotermalnego do celów grzewczych w Niemczech jest ciągle znacznie kosztowniejsze niż pozyskiwanie ciepła z paliw kopalnych. Jedynie płytka, niskotemperaturowa geotermia może być ekonomicznie konkurencyjna w stosunku do systemów konwencjonalnych.Mimo ogromnych i praktycznie niewyczerpalnych zasobów cieplnych skorupy ziemskiej, zasoby możliwe do wykorzystania stanowią tylko mikroskopijną ich część. W przypadku geotermii płytkiej szacuje się je w wysokości około 0,7% całych zasobów teoretycznych, a w przypadku geotermii głębokiej w wysokości tysięcznych części procenta.
|