Domy pasywne, energooszczędne, autonomiczne i niskoenergetyczne - różne nazwy - ta sama idea

Podejście do oszczędzania energii we współczesnym budownictwie jako element projektowania i użytkowania, stało się z hobby - koniecznością XXI wieku.
Koncepcja tych domów, skupia się przede wszystkim na poprawie parametrów elementów i systemów istniejących w tradycyjnym budownictwie. Jednakowo ważną rolę odgrywa bierne pozyskanie energii słonecznej związane z właściwym usytuowaniem budynku, zysk
energetyczny od urządzeń domowych, z właściwego obiegu pary wodnej czy odzysku ciepła z wentylacji.

Według definicji zaproponowanej przez niemiecki Passivhaus Instytut, dom pasywny to budynek, który dla zapewnienia komfortu cieplnego mieszkańców nie zużywa więcej niż 15 kWh energii na 1 m2 powierzchni użytkowej. W praktyce oznacza to, że w przeciągu całego sezonu grzewczego do ogrzania jednego metra kwadratowego mieszkania potrzeba 15 kWh, co odpowiada spaleniu 1,5 l oleju opałowego, bądŹ 1,7 m3 gazu, czy też 2,3 kg węgla.

Dla porównania:

zapotrzebowanie na ciepło dla budynków konwencjonalnych budowanych obecnie wynosi około 120 kWh/ na 1 m2 na rok,
średnio dla wszystkich budynków mieszkalnych w Polsce współczynnik ten wynosi okolo 300 kWh na 1 m2 na rok,

W domu pasywnym komfort termiczny zapewniony jest przez pasywne Źródła ciepła, niedoceniane przez projektantów i architektów.

Mogą to być mieszkańcy, urządzenia elektryczne, ciepło słoneczne oraz ciepło odzyskane z wentylacji. Budynek nie potrzebuje autonomicznego, aktywnego systemu ogrzewania. Okazuje się, że np. w realiach niemieckich potrzeby cieplne realizowane są najczęściej przez odzysk ciepła i dogrzewanie powietrza wentylującego budynek.

Już na etapie projektowania stworzenie domu pasywnego wymaga świadomego zastosowania technik ograniczania utraty ciepła z wnętrza budynku.

Dlatego należy przewidzieć bardzo dobrą izolację ścian, okna niskoemisyjne (są kłopotliwe w lecie ze względu na możliwość przegrzewania pomieszczeń), eliminację mostków termicznych jak np. balkon o podstawie wmurowanej w ścianę budynku, właściwy obieg pary wodnej w pomieszczeniach ze względu na możliwość odzysku ciepła utajonego zawartego w skroplinach oraz ze względu na znaczne zmniejszenie izolacyjności przegród budowlanych wywołanych zawilgoceniem (podwyższenie zawartości wilgoci w warstwie izolacji termicznej o 15% powoduje spadek izolacyjności o 75%).

Niezbędną wytyczną podczas projektowania domów pasywnych jest prawidłowa izolacja ścian zewnętrznych, stropów, izolacji od gruntu i izolacja ciągów kominowych.

Projektanci domów pasywnych stają wówczas przed trudnym, ale owocnym zadaniem podporządkowania się technologii i ścisłego współpracowania z projektantami instalacji i energetyki budynku.

Projektując dom pasywny należy przewidzieć możliwości pozyskiwania energii słonecznej z zewnątrz. Pomoże temu właściwe usytuowanie budynku względem stron świata, jak również odpowiedni dobór rozmiaru i rodzaju oszklenia. Niezbędne w domu pasywnym jest należyte rozmieszczenie pomieszczeń budynku w stosunku do wymaganej dla ich funkcji temperatury.

Istotne jest stworzenie warunków umożliwiających sterowanie temperaturą pomieszczeń w zależności od sposobu użytkowania

Podsumowując, dom pasywny jest to coraz popularniejszy w Europie standard wznoszenia obiektów budowlanych, który wyróżniają bardzo dobre parametry izolacyjne przegród zewnętrznych oraz zastosowanie szeregu rozwiązań minimalizujących zużycia energii w trakcie eksploatacji.

Doświadczenie pokazało, że zapotrzebowanie na energię w domach pasywnych może być nawet ośmiokrotnie mniejsze, niż w tradycyjnych budynkach wznoszonych według obowiązujących norm.

Komentarze (0) >>

Write comment