START EKOENERGIA                                                                                                                                        Zapraszamy na forum Zapraszamy na blogi Zapraszamy na Chat Mobilny internet Radio internetowe Hobby Lotnictwo
ekoenergia13.jpg

Dotacje i pomoc dla OZE?

Krajowe
Unijne

Darmowe statystyki

ekoEnergia: ogrzewanie, wentylacja pomieszczeń, mądre budowanie, energia solarna, ekologia

Dyrektywa EPBD Email
26.03.2007.
Zgodnie z dyrektywą EPBD, każdy budynek będzie miał nadaną określoną klasę energetyczną. W skład oceny klasy energetycznej wchodzi poziom  zużycia energii do celów: ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, podgrzania wody i oświetlenia. Najwięcej energii wydatkuje się na ogrzewanie budynków, stąd tak ważne jest określenie jakości cieplnej.
Jakość energetyczną budynku charakteryzują wskaŹniki (zwykle oznaczane literą „E” z odpowiednimi indeksami),
których wartości otrzymuje się po podzieleniu przez kubaturę lub powierzchnię pomieszczeń rozpatrywanego budynku, energii netto, brutto (dostarczonej) lub energii pierwotnej koniecznej do zapewnienia wymaganego poziomu ogrzewania, chłodzenia, wentylacji pomieszczeń, podgrzania wody i oświetlenia w budynku, w rozpatrywanym czasie (zwykle przedział czasowy dotyczy roku).

Na ich podstawie jest możliwe sformułowanie oceny jakości energetycznej budynku przez przyporządkowanie klasy energetycznej: A, B, C, D, E, F, G (analogicznie jak w odniesieniu do urządzeń AGD). Budynek klasy A charakteryzuje się najwyższą jakością energetyczną, czyli jest najbardziej energooszczędny (najmniej energochłonny). Klasie energetycznej D przyporządkowany jest budynek odpowiadający aktualnym standardom.

W budynkach mieszkalnych najwięcej energii zużywa się na ogrzewanie pomieszczeń (około 60 %), stąd największe znaczenie ma jakość cieplna budynku, którą charakteryzują:
  • wskaŹnik sezonowego zapotrzebowania na ciepło odnoszący się do energii netto (ciepło) do ogrzewania pomieszczeń, w kWh/(m2*rok),
  • wskaŹnik zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania pomieszczeń, niezależny od długości sezonu ogrzewania budynku, odniesiony do jednego „stopniodnia”, w kWh/(m2*Kd),
  • moc cieplna potrzebna do ogrzania pomieszczenia (lub pomieszczeń), w kW lub odniesiona do powierzchni pomieszczeń ogrzewanych, w W/m2,
  • współczynnik strat ciepła H budynku, współczynnik łącznych strat ciepła w wyniku przenikania przez obudowę (HT) i wentylacji pomieszczeń (Hv), w W/K.
Do charakteryzowania jakości cieplnej obudowy budynku stosuje się:
  • współczynnik strat ciepła przez przenikanie HT, w W/K,
  • współczynniki przenikania ciepła przegród U (ścian, stropów, połaci dachowych, okien, drzwi), w W/(m2*K),
  • liniowe współczynniki przenikania ciepła (ew. punktowe ) węzłów konstrukcyjnych znajdujących sie w obudowie, w W/(m*K).
Do oceny jakości cieplnej budynku jest konieczne określenie:
  • charakterystyk optycznych i przepuszczalność promieniowania słonecznego elementów przezroczystych obudowy budynku,
  • szczelności obudowy (i jej poszczególnych elementów, np. okien, lekkich ścian osłonowych) na przenikanie powietrza.
Ponadto jakość cieplną obudowy charakteryzuje rozkład (pole temperatury) i najniższa wartość temperatury wewnętrznej powierzchni przegród, w C (lub określana bezwymiarowo, oznaczana fRsi). W odniesieniu do podłóg istotna jest również tzw. ciepłochłonność, związana z zjawiskiem polegającym na tym, że im większa aktywność cieplna materiału podłogi, tym większy spadek temperatury powierzchni stóp stojącego na niej człowieka.

Utrzymanie wymaganych wartości temperatury wewnętrznych powierzchni przegród jest ważne z uwagi na konieczność zapewnienia komfortu cieplnego w pomieszczeniach i ochronę przed zanieczyszczeniem i degradacją w efekcie występowania powierzchniowej kondensacji pary wodnej.

Dyrektywa EPBD koncentruje uwagę na racjonalizacji zużycia energii w budynkach na:
  • ogrzewanie i chłodzenie pomieszczeń,
  • przygotowanie ciepłej wody użytkowej,
  • oświetlenie pomieszczeń (w budynkach użyteczności publicznej).
W obowiązujących przepisach budowlanych podanych w warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2002 nr 75 poz. 690, z póŹniejszymi zmianami) sformułowano następujące podstawowe wymaganie dotyczące oszczędności energii i izolacyjności cieplnej przegród:

„Budynek i jego instalacje ogrzewcze, wentylacyjne i klimatyzacyjne powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby ilość energii cieplnej, potrzebnej do jego użytkowania, zgodnie z jego przeznaczeniem, była utrzymana na racjonalnie niskim poziomie.”

W przypadku modernizacji budynku ma ona na ogól na celu polepszenie jego jakości energetycznej (tzw. termomodernizacja) i, w miarę możliwości, dostosowanie do ww. wymagania stawianego współcześnie wznoszonym budynkom, z uwzględnieniem rachunku ekonomicznego (np. zgodnie z rozporządzeniem z dnia 15 stycznia 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy audytu energetycznego).

W celu energooszczędnego budowania lub modernizacji (termomodernizacji) istniejącego budynku w powyższym zakresie przeprowadza się:
  1. ocenę usytuowania budynku i wpływu otoczenia, możliwości zastosowania rozwiązań architektonicznych i technicznych umożliwiające pasywne (nie potrzebujące energii w czasie eksploatacji budynku) ogrzewanie (zyski od nasłonecznienia) i ochronę przez przegrzewaniem pomieszczeń latem;
  2. ocenę strat ciepła przez przenikanie przez obudowę i możliwości ich zmniejszenia: zewnętrzne ściany, stropy, połacie dachowe, okna i drzwi oraz połączenia wymienionych przegród budynku (izolacje cieplne, wyroby o podwyższonej izolacyjności cieplnej np. energooszczędne elementy murowe, okna, szyby);
  3. ocenę strat ciepła związanych z wentylacją i możliwości poprawy bilansu cieplnego dzięki zastosowaniu odzysku ciepła z powietrza wentylacyjnego (rekuperatory);
  4. ocenę zapotrzebowania na energię w odniesieniu do instalacji ogrzewania oraz ocenę jej wydajności i sprawności oraz możliwości poprawy w zakresie:
    •  wytwarzania ciepła (kotły, kolektory słoneczne, pompy ciepła, jednostki kogeneracji) i magazynowania, razem ze sterowaniem, wykorzystanie odnawialnych Źródeł energii, skojarzonego wytwarzania ciepła / chłodu / elektryczności,
    • rozprowadzania ciepła w budynku, razem ze sterowaniem,
    • emisji ciepła w pomieszczeniach, razem ze sterowaniem.
Można wyróżnić trzy główne grupy czynników wpływających na koszt ogrzewania:
  1. wielkość strat ciepła przez przenikanie przez obudowę i wentylację (przy danych zyskach ciepła - wewnętrznych i od nasłonecznienia),
  2. jakość energetyczną systemu grzewczego, wg powyższego opisu,
  3. cenę zakupu paliwa lub energii cieplnej.
Powyższe czynniki powinny być brane pod uwagę przy budowie lub modernizacji budynku. Właściwy wybór wariantu przedsięwzięcia termomodernizacyjnego może prowadzić w typowych warunkach do uzyskania obniżenia rocznych kosztów zużycia energii nawet o kilkadziesiąt procent.

Pomijając skomplikowany język ustaw i paragrafów, tu znajdziecie odpowiedzi na następujące pytania związane z dyrektywą EPBD - czego dotyczy dyrektywa EPBD, które budynki podlegają certfikacji, co będzie zawierał certyfikat oraz kto będzie uprawniony do nadania świadectwa

Certyfikat EPBD – by efektywniej zarządzać energią...

Efektywne gospodarowanie energią to wymóg naszych czasów i ma charakter globalny. W Polsce powyższy postulat realizowany będzie już od początku 2007 roku, gdy wejdzie w życie unijny przepis dotyczący energetycznej klasyfikacji budynków. Podstawowym celem dyrektywy (dyrektywa europejska 02/91/EC dotycząca oceny energetycznej budynków - EPBD „Energy Performance of Building Directive”) jest stymulowanie rynku do projektowania i wykonywania obiektów o lepszej i korzystniejszej charakterystyce energetycznej. Jednak największe praktyczne znaczenie będzie miało uruchomienie systemu ocen, klasyfikacji energetycznych budynków oraz nadawanie im na tej podstawie odpowiednich certyfikatów (paszportów) jakości energetycznej.

Które budynki podlegają certyfikacji?

świadectwem energetycznym będzie musiał legitymować się prawie każdy budynek i lokal mieszkalny, budynek zamieszkania zbiorowego czy użyteczności publicznej zarówno nowo wznoszony, jak i poddawany gruntownemu remontowi (o koszcie przekraczającym 25% wartości budynku), a także ten który jest przeznaczony do sprzedaży lub zawarcia nowej umowy najmu. Certyfikacji nie podlegają budynki objęte ochroną konserwatorską, budynki kultu religijnego, czasowego użytkowania oraz o powierzchni poniżej 50 metrów kwadratowych.

Co będzie zawierał certyfikat EPBD?
  • informacje o klasie energetycznej budynku w przyjętej skali;
  • informacje o zapotrzebowaniu budynku na cele wentylacyjne i grzewcze;
  • informacje o zaopatrzeniu budynku w ciepłą wodę;
  • informacje o zaopatrzeniu budynku w klimatyzację oraz oświetlenie;
  • informacje o możliwościach podniesienia przyznanej klasy energetycznej.
Kto będzie uprawniony do nadania świadectwa energetycznego w Polsce?

Certyfikaty EPBD będą nadawane, w oparciu o ustawę „o ocenie energetycznej budynków” oraz rozporządzenie „w sprawie formy i zakresu świadectw energetycznych”, przez specjalnie wyszkolonych do tego zadania audytorów. Nadzór nad całym procesem certyfikacji budynków sprawuje Ministerstwo Infrastruktury.

EPBD (the Energy Performance of Buildings Directive) jest dyrektywą 2002/91/EC Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej, z 16 grudnia 2002 r., dotyczącą jakości energetycznej budynków (ogłoszoną 4 stycznia 2003 r. w Dzienniku Urzędowym Wspólnoty Europejskiej L1, tom 46, strona 65). Zobowiązuje ona kraje Unii Europejskiej do przyjęcia stosownych aktów prawnych, przepisów wykonawczych i koniecznych środków administracyjnych, powodujących jej wdrożenie przed 4 stycznia 2006 r. Jej głównym celem jest stymulowanie poprawy jakości energetycznej budynków we Wspólnocie (sektor budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej jest odbiorcą końcowym ponad 40 % energii), z uwzględnieniem miejscowych warunków klimatycznych, warunków użytkowania i oceny opłacalności.

Dyrektywa ma być spójnym instrumentem prawnym służącym wprowadzaniu działań mających na celu zwiększenie niewykorzystanego potencjału oszczędzania energii w budynkach i zmniejszenia znacznych dysproporcji pod tym względem między krajami Wspólnoty.

Dyrektywa podaje wymagania w odniesieniu do:
  • ogólnych założeń metody obliczania zintegrowanej charakterystyki energetycznej budynków,
  • certyfikacji energetycznej budynków,
  • regularnych inspekcji kotłów i systemów klimatyzacji oraz oceny instalacji grzewczych w budynkach, w których kotły są starsze niż 15 lat,
  • zastosowania minimalnych wymagań dotyczących jakości energetycznej wznoszonych budynków,
  • zastosowania minimalnych wymagań dotyczących jakości energetycznej istniejących budynków poddawanych znacznej modernizacji.
Jej ustanowienie wynika z następujących powodów:
  • potrzeby zwiększenia efektywności zużycia energii w krajach UE, w celu wywiązania się z zobowiązań Protokołu z Kyoto dotyczącego ograniczenia emisji CO2, w którym kraje UE zobowiązują się do zredukowania emisji CO2 o 8% do 2010 roku, w stosunku do wartości bazowej z 1990 roku,
  • potrzeby stworzenia narzędzia zarządzania popytem na energię, umożliwiającym Wspólnocie wpływ na światowy rynek energii i w efekcie zwiększanie bezpieczeństwa energetycznego krajów UE.
Dyrektywa EPBD jest istotnym rozszerzeniem postanowień dyrektywy z 21 grudnia 1988 r. (89/106/EEC) dotyczącej wyrobów budowlanych, która wpłynęła na ujednolicenie prawa budowlanego, przepisów wykonawczych i procedur administracyjnych w krajach UE, w zakresie tzw. wymagań podstawowych, ze szczególnym uwzględnieniem wymagania oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród budynków, które zostało sformułowane w następujący sposób:

Przepis o tym brzmieniu został wprowadzony do polskiego prawa budowlanego w latach 90-tych ubiegłego wieku (tekst jednolity ustawy – Prawo Budowlane jest podany w Obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 sierpnia 2006 r., Dz.U. 2006 nr 156 poz. 1118; rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, Dz. U. 2002 nr 75 poz. 690, z póŹniejszymi zmianami).

Proces wdrożenia ustawy wprowadzajcej EPBD w Polsce

Dyrektywa EPBD w Polsce nie doczekała się jeszcze odpowiednich aktów prawnych i przepisów wykonawczych. W opracowywanym projekcie ustawy założono jednak terminarz wdrożenia EPBD. Obecnie konsultowana nowa wersja ustawy Prawo Budowlane zakłada uwzgędnienie w treści założeń dyrektywy EPBD

Dyrektywa EPBD zobowiązuje Kraje Unii Europejskiej do jej wdrożenia, przez przyjęcie stosownych aktów prawnych, przepisów wykonawczych i koniecznych środków administracyjnych, przed 4 stycznia 2006 r.

W projekcie polskiej ustawy o systemie oceny energetycznej budynków i lokali mieszkalnych z dnia 18 sierpnia 2006 r. przyjęto następujący terminarz:

  • 1 września 2006 r. - zakładany termin wejścia ustawy w życie (niedotrzymany),
  • 1 stycznia 2008 r. – zakładany termin wejścia w życie obowiązku wystawiania świadectwa energetycznego budynków i lokali mieszkalnych w nowych budynkach,
  • 1 stycznia 2009 r. - zakładany termin wejścia w życie obowiązku wystawiania świadectwa energetycznego budynków, w których dokonano modernizacji, w tym także w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 1998 r. o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych,
  • 1 stycznia 2009 r. - zakładany termin wejścia w życie obowiązku wystawiania świadectwa energetycznego sprzedawanych lub wynajmowanych budynków i lokali mieszkalnych w tych budynkach,
  • 1 stycznia 2009 r. - zakładany termin wejścia w życie obowiązku jednorazowej kontroli instalacji ogrzewczej, w której wykorzystuje się kotły mające co najmniej 15-letni staż eksploatacyjny.

Komentarze (0) >>
Write comment
quote
bold
italicize
underline
strike
url
image
quote
quote
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley
Smiley

busy
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »